ANIOŁ NA ŚNIEGU

Joanna Szarańska

Wydawnictwo Czwarta Strona

31/10/2018

5/5 ✰

To już drugie święta mieszkańców bloku przy ulicy Weissa. Wiele zmieniło się przez ten rok, jednak pewne rzeczy nadal pozostały takie same. Zuzanna znów popada w wir przedświątecznych porządków. Monika stara się dość do porozumienia z teściową. Anna po raz kolejny musi znosić wybryki Waldemara. A świat Marzeny znów prawie legł w gruzach.
Jednak mimo swoich obowiązków i problemów, przyjaciółki starają się, by Wigilia pod jodełką wypadła dużo lepiej niż ta zeszłoroczna.

W zeszłym roku jakoś tak wyszło, że w moje ręce nie trafiły Cztery płatki śniegu. Nadrobiłam to jednak w tym i powiem wam, że mega się cieszę, że przeczytałam to dopiero teraz, bo przynajmniej nie musiałam czekać całego roku na kontynuację. Prawda jest taka, że ta książka podobała mi się tak bardzo, że aż sama byłam zdzwiona. Na początku miałam małe obawy, bo do stylu pisania autorki musiałam się przyzwyczaić, a i sama historia wydawała mi się trochę infantylna, ale.. myliłam się. I to bardzo!

Cztery płatki śniegu to urocza i zabawna historia z niesamowitym świątecznym klimatem. Zupełnie tak samo jak Anioł na śniegu. Ja nawet nie umiałabym wybrać lepszej! Obie są tak samo śliczne. I ja wcale nie mówię tu o okładkach, chociaż te również zasługują na pochwałę. Ciepło, bijące z tej historii jest nie do opisania. I może to dlatego tak trudno jest mi zebrać myśli, żeby napisać o tej książce coś konkretnego i żeby ująć to w jakiś logiczny sposób. No ale spróbuję.

Muszę przyznać, że bardzo polubiłam bohaterów. Nawet te osoby, których raczej nie można zaliczyć do najlepszych ludzi, zyskali moją sympatię za takie drobne rzeczy - przebłyski człowieczeństwa. To mi niesamowicie współgrało ze świętami, bo czy nie właśnie w tym okresie każdy patrzy na świat trochę inaczej? Wydaje mi się, że tak jest (no a przynajmniej ja tak mam), więc bardzo mi to odpowiadało. W końcu właśnie takie zachowania (i świąteczne przygotowania Zuzy!) tworzyły w tej książce świąteczny klimat.

Obie te książki były osadzone w takim typowo codziennym życiu, dlatego nie zabrakło w nich zwyczajnych rozmów, śmiechów, ale i złości. To taki zwyczajny świat, w którym możemy spotkać się z każdym rodzajem uczuć, a nie taki cukierkowy obraz, gdzie wszystko zawsze jest cudowne. A jeśli jesteśmy już przy tym, co nie jest cukierkowe to muszę wspomnieć o zakończeniach. W obu przypadkach były wzruszające i chwytające za serce. Stanowiły też kontrast dla takich zwyczajnych dni w naszym życiu, bo pokazywały, że świat może się zawalić w zasadzie w mgnieniu oka. Z drugiej strony, uświadamiały, że z każdej tragedii można wyjść cało, mimo pęknięć na sercu i cieszyć się życiem, chociaż może już nie w taki sposób jak kiedyś.

Uwielbiam te historie. Cztery płatki śniegu i Anioł na śniegu to naprawdę urocze książki, których akcja wciąga tak, że czyta się je jednym tchem. Nie zakłamują rzeczywistości, ale pokazują ją taką, jaka ona jest - czasem kolorowa, a czasem zupełnie szara.
Wydaje mi się, że w tej historii można odnaleźć siebie i zdać sobie sprawę z tego, co w życiu jest najważniejsze. Nie tylko dla nas, ale też dla tych, którzy są nam najbliżsi. I przede wszystkim - nie tylko w święta, ale każdego dnia.

Za egzemplarz dziękuję Wydawnictwu Czwarta Strona.

SIEDEM CUDÓW

Agata Przybyłek

Wydawnictwo Czwarta Strona

31/10/2018

4/5 ✰

Zostało siedem dni do świąt, a Monika już marzy o tym, by wrócić do domu. Ciągłe wpadanie na byłego chłopaka tylko psuje jej humor, przypominając dawne czasy. Jednak w domu Moniki świąteczna atmosfera też nie jest do końca taka, jak w poprzednich latach. Jej tata stracił pracę i nie chce o tym nikomu powiedzieć, by nie zepsuć Gwiazdki, a jej brat myli datę urodzin swojej dziewczyny z.. urodzinami swojej byłej dziewczyny. Co jeszcze może się zepsuć w tegoroczne święta? I czy Boże Narodzenie faktycznie może przynieść cud, który rozwiąże problemy?

Nie miałam wcześniej styczności z książkami Agaty Przybyłek, więc zacznę może od tego, że spodobał mi się jej styl pisania. Mimo opisywanych w książce problemów, cała ta historia nie była taka.. hm, ciężka? Czytało mi się ją bardzo szybko, głównie za sprawą lekkiego języka.
Co do tego, jak ta książka jest napisana, to muszę powiedzieć, że bardzo spodobało mi się też to, że każdy rozdział opowiadał o innej osobie. Dzięki temu można było bliżej poznać każdego bohatera i jego historię.

A sama historia? Muszę przyznać, że podobała mi się naprawdę bardzo! Nie przeszkadzała mi nawet duża ilość głównych bohaterów. Wiem, to może brzmieć dziwnie, że jest wielu głównych bohaterów, ale tak jest. Monika, jej brat Maciek, mama Jola i tata Marek. Poza rodziną jest jeszcze jej były chłopak Ksawery, jego koleżanka ze studiów Ania i dziewczyna Maćka - Małgosia. I każdy z tych bohaterów ma swoje osobne historie w tej książce, które w różnych momentach łączą się ze sobą, stanowiąc spójną całość. Znów takie książkowe Listy do M., tylko na trochę mniejszą skalę, bo tu większość bohaterów to rodzina, a nie przypadkowi ludzie.

Oczywiście, jak przystało na książkę świąteczną, nie mogło w niej zabraknąć tej całej bożonarodzeniowej otoczki. Mnóstwo śniegu, przyrządzanie wigilijnych potraw, kupowanie prezentów - no było tu wszystko!

Wiecie, co jeszcze mnie w Siedmiu cudach ujęło? Że mimo takiego tytułu, nie stało się tak, że koniec końców historia każdego bohatera skończyła się dobrze. Jasne, był taki moment, kiedy pomyślałam, że kurde, przecież im mogło się udać!, a potem zdałam sobie sprawę, że gdyby każdemu bohaterowi wszystko się ułożyło, to ta książka straciłaby swój realizm. W święta każdy chce wierzyć w cuda i takich cudów oczekujemy też od książek, ale wiecie - nie ma co przesadzać, bo to niefajne. A Siedem cudów to fajna książka.

Za egzemplarz dziękuję Wydawnictwu Czwarta Strona.

MAGIA GRUDNIOWEJ NOCY

Gabriela Gargaś

Wydawnictwo Czwarta Strona

31/10/2018

3/5 ✰

Michalina już za kilka miesięcy zostanie mamą. Ogromnie ją to cieszy, jednak wizja samotnego wychowywania dziecka trochę ją przeraża i nie może pogodzić się z faktem, że przy jej boku nie będzie wtedy Przemka. Nie jest jednak zupełnie sama. W jej życiu przewija się kilka osób, które są z nią, mimo tego, że sami zmagają się ze swoimi problemami. W pensjonacie, prowadzonym przez Miśkę, spotykamy ludzi, którzy starają się uporządkować swoje życie, nie zapominając przy tym, by pomagać swoim najbliższym.

Zanim przejdziemy do rzeczy, muszę się do czegoś przyznać. Nie czytałam książek Wieczór taki jak ten i Lato utkane z marzeń, więc Magia grudniowej nocy to moje pierwsze spotkanie zarówno z bohaterami tej serii, jak i z piórem Gabrieli Gargaś. No i co ja o tym myślę? Sama tak do końca nie wiem. Trochę mam wrażenie, że historia sama w sobie jest naprawdę dobra, ale jej wykonanie - już odrobinę mniej.

W sumie to jest mi trochę smutno, że nie należę do tego wielkiego grona fanek tej serii, ale no cóż, zdarza się i tak. A co mi przeszkadzało? Głównie to, że momentami ta historia była przesadzona i nierealna. Pojawił się tam wątek Amelii, która planowała kupić dworek i chciała poznać jego historię. O tym, co działo się w tym miejscu przed laty, opowiadała jej starsza pani, która tam pracowała. No i właśnie życiorys tej staruszki jakoś tak mi nie pasował. Trochę za dużo wydarzeń, upchniętych w życie jednej osoby.

Poza tym, wspomniałam wcześniej o wykonaniu, które nie jest do końca dobre. W tej kwestii chodzi zdecydowanie o część dialogów, która była taka.. nielogiczna. Czasem zaczynały się albo kończyły jakby w trakcie i pozostawały takie niedokończone. Ale gorsze od tych dialogowych mankamentów były wulgaryzmy. Nie wiem, może ja przesadzam, ale okropnie raziły mnie w oczy, szczególnie że ta książka jest świąteczną historią. Tych przekleństw nie było może jakoś dużo, ale mimo wszystko trochę to zabijało tę świąteczną atmosferę. I ja wiem, że czasem takie zabiegi wprowadzają do historii realizm, bo - no nie ukrywajmy - czasem każdy rzuci jakimś bluzgiem, ale tutaj? W ogóle nie pasowało mi to do świąt i do takiej ciepłej historii.

Dobra, jeśli mamy za sobą już część zawierającą wszelkie moje zastrzeżenia dotyczące Magii grudniowej nocy, przejdźmy do pozytywów. Głównym plusem tej historii jest sama historia! Żadna z postaci z tej książki nie jest bezbarwna. Chyba najbardziej polubiłam Przemka i Bartka. Tego pierwszego za to, że mimo złamanego serca umiał zadecydować, co w jego życiu jest najważniejsze. Drugiego - za jego dziecięcą radość i umiejętność dostrzegania w ludziach zalet, o których sami nie są przekonani.

Na plus jest też oczywiście świąteczny klimat! Bieszczadzkie miasteczko pokryte śniegiem. Pieczenie świątecznych ciast przez babcię Zosię. Dziecięce lepienie bałwana i ciepłe kakao przed snem. To takie drobnostki, ale to właśnie one utrzymywały bożonarodzeniowy nastrój. Nie zabrakło też mnóstwa pomocy, która spływała na bohaterów z różnych stron i wybaczania sobie (tych małych i tych dużych) błędów.

Magię grudniowej nocy polecam w szczególności tym, którzy już zeszłe święta spędzili z Michaliną i jej bliskimi. Jeśli tęskniliście za bohaterami, to wydaje mi się, że nie rozczarują was wydarzenia z tej części i warto po nią sięgnąć. Dla mnie pierwsze spotkanie z piórem Gabrieli Gargaś nie było zachwycające, ale nie twierdzę, że macie tę książkę od razu przez to skreślać.
A tak poza samą treścią to jedno przyznać trzeba - okładka tej książki jest niesamowicie śliczna!

Za egzemplarz dziękuję Wydawnictwu Czwarta Strona.